فردا بسوی آزادی


18tir

از همان ۲۲ خرداد تمام شد. دیگر هيچ چيز مثل سابق نخواهد بود. ما تا به امروز فقط به جلو حرکت کرده ایم و این جلو یعنی همان آزادی. بارها و بارها نا امید شدیم، ترسیدیم، بهت زده شدیم ازین همه خونی که ندیده بودیم و در اندک زمان قدرت هضمش را هم نداشتیم. ازین همه آدم که مردند پیش رویمان و ما حتی نتوانستیم آنطور که میخواهیم گریه کنیم برای تمام آرزوهاشان که دفن شد، برای جوانیشان که اینهمه همسن ما بودند، برای تمام روزهایی که هنوز باید زندگی میکردند، برای خنده هایی که هنوز میشد سر بدهند از ته دل … برای آنها که سبز بودند و سرخ رفتند، که سبزیشان هرگز فراموشمان نخواهد شد … دل ما خیلی گرفته است! اما با همه ی اینها جا نزدیم. به خواندن ادامه دهید

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: