سالگرد کدامین پیروزی؟

جنبش راه سبز: در سی و یک سال پیش در چنین روز و ساعتی بود که کسانی همچون ما دنبال حقیقت بودند، بدنبال آزادی و حتی جان خود را برای بدست آوردن آن، کفّ دست گرفتند و به مبارزه پرداختند. ولی چه بر سر آن هدفها آمد؟ چه شد آن آزادی، چه شد آن جمهوری، چه شد آن استقلال؟
غیر از این است که در حد یک شعار باقی ماند؟ این بود بهای خون آن همه هموطن و یار دبستانی مان؟ تنها تغییر نام یک فرد تصمیم گیرنده و تعویض لباس دیکتاتوری و استفاده ابزاری از دین؟

ابزاری که با آن برادرن و خواهران ما را سر چوبهٔ دار میبارند، شکنجه میکنند، تجاوز میکنند، محارب میخوانند و آن جانی را که خداوند به ما میبخشد را به نام او از ما میگیرند. پس چه شد نتیجهٔ خون هموطنان و یاران دبستانیمان؟ نتیجه اش این است که در سالروز شهادتشان ایران در صدر کشورهای دیکتاتور از لحاظه زندانیهای سیاسی حتی از چین هم پیشی میگیرد و در قرن بیست و دوم اینترنت، موبایل، ماهواره و غیره را به روی مردم قطع میکنند و جواب سکوت و متانت و خواستهای آنها را با گلوله میدهند.

نتیجه اش این است که برای جشن انقلاب در میدان آزادی قفس درست میکنند تا بازهم آن کس که رئیس جمهور خطابش میکنند برای منحرف کردن ذهن مردم از مشکلات داخلی پای دشمنان خارجی را به میان بکشد و با آن همه چاره اندیشی و هزینه بازهم پخش سخنرانیش از تلویزیون قطع شود که مبادا کسی بفهمد واقعیت ماجرا چیز دیگریست. دست آخرهم چون غریبی مفلوک با هلی کوپتر از میان مردم فرار میکند. نتیجه اش این است که خبرنگاران خارجی فقط حق تهیهٔ
خبر از قفس میدان آزادی را داشته باشند.

به لطف مسدود کردن کانالهای ارتباطی توسط حکومت،نمیدانام که امروز چه بر سر خواهران و برادرانم آماده است و سخت نگرانم و گیریم که امروز هم زنده
ماندند ولی همین حس نا امنی که در جامعه پراکنده اند جان ما را به لب رسانده و عاقبت جان زورگویان را میگیرد.

وقتی با هموطنانم از نسل انقلاب صحبت میکنم،وقتی که روی خواستهای آنها مروری میکنم، میبینم که ما به دنبال انقلابی دیگر نیستیم بلکه بدنبال به
نتیجه رساندن انقلاب و خون عزیزان مان هستیم که نیمه کاره مانده است.

ما همچنان سبز و سخت همه جا ایستاده ایم و تا همیشه بیشماریم.
مهدی

جنبش راه سبز

رسانه شمایید



Advertisements

یک پاسخ

  1. به ایران درود

    ..

    به ایران و خاکش ، به باد و به آبش درود

    به کوه و به دشت و به صحرا ، کویرش درود

    به زرینه رود ، به سیمینه رودش درود

    سپید رود ، به خشک رود به کارون درود

    سهند و سبالان و تفتان ، دماوند ِ غران درود

    به البرز، به زاگرس ، به زنجیر ِ کوه ها درود

    به آن دشت مرغاب ، پاسارگاد و شاهش درود

    به کُرد و لُر و ، آذری زادگاهش درود

    به گیلک به مازی ، بلوچ و به خوزی درود

    به کوروش ، به داریوش و نادر ، شهانش درود

    به بابک ، ابومسلم و مازیارش درود

    به یعقوب لیث ، سور ِنا ، آریوبرزن درود

    به زفران ، خراسان و فی روزه هایش درود

    چو از خاک ایران بداریم همی تار و پود

    به آزاد باش ِ ایران زمینان به خوانیم سرود

    بیاریم سیاهی علم ها ، ز ِ دشمن فرود

    سپاریم کُنِش های ِ ایران ستیزان به دود

    به نوروز ، به زاد روز ِ باستان بهارش بگوئیم درود

    ..

    سوز

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: