درخواست از کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل: احمدی‌نژاد تحت پیگرد قضایی قرار گیرد

an_criminal۶۰ تن از روشنفکران و فعالان مدنی ایرانی از کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل خواستند پرونده‌ای برای محمود احمدی‌نژاد با عنوان «جنایت علیه بشریت» تصویب و در اختیار شورای امنیت قرار دهد تا وی تحت تعقیب قضایی قرار گیرد.

این روشنفکران و کنشگران سیاسی- مدنی در نامه‌ای که خطاب به ناوانتم پیلی دبیر این کمیساریا نوشته‌اند، اعلام کرده‌اند که کارنامه «زمامداران سیاسی» ایران را مصداق روشن «جنایت علیه بشریت» می‌دانند و خواستار تحت تعقیب قرار گرفتن آنها هستند.

در این نامه با رد هرگونه طرح‌ جنگ و تحریمی علیه ایران، از جهانیان و سازمان‌های بین‌المللی خواسته شده از حقوق انسانی مردم ایران دفاع ‌کرده و «سرکوب و ارعاب و تبعیض رژیم» را محکوم کنند.

در این نامه آمده است که کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، پرونده «نقض برنامه‌ریزی‌شده و گسترده حقوق اساسی» مردم ایران را به شورای امنیت بسپارد تا این شورا پرونده «سران رژیم را به عنوان جنایت علیه بشریت» تصویب کرده و به دادگاه بین‌المللی کیفری ارسال کند.

روشنفکران و کنشگران سیاسی- مدنی در نامه خود همچنین از سفر احمدی‌نژاد در ماه سپتامبر به سازمان ملل خبر داده‌اند و از مسئولان این سازمان خواسته‌اند که اجازه ورود «رئیس جمهور متقلب و سرکوبگر جمهوری اسلامی» به سازمان ملل را ندهند.

در این نامه همچنین نوشته شده که جمهوری اسلامی ایران، نظامی است که «نقض نهادینه و گسترده حقوق» همه اقشار از جمله کارگران، دانشجویان، معلمان، جوانان و هنرمندان و نویسندگان و روزنامه‌نگاران را به اعمال جاری دولت تبدیل کرده است.

آنها افزوده‌اند که جمهوری اسلامی «رژیمی است که به باور میلیون‌ها ایرانی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری رأی مردم را ربود، آنها را مورد ضرب و شتم قرار داد، ده‌ها تن را به شهادت رساند و هزاران تن را بازداشت و در سلول‌های انفرادی تحت فشارهای جسمی و روانی قرار داده است.»

این نامه را شخصیت‌هایی همچون طاهر احمدزاده، داریوش آشوری، یرواند آبراهامیان، عبدالعلی بازرگان، شهرنوش پارسی‌پور، رامین جهانبگلو، مهدی خانباباتهرانی، بهروز خلیق، کامران دادخواه، حمید دباشی، مرجان ساتراپی، احمد صدری، محمود صدری، منصور فرهنگ، هادی قائمی، اکبر گنجی، عبدی کلانتری، احمد کریمی حکاک، محمدرضا نیکفر، ابراهیم نبوی و نیک‌آهنگ کوثر امضا کرده‌اند.

پیش‌تر بسیاری از امضاکنندگان این نامه در اعتصابی سه روزه در اعتراض به سرکوب‌ معترضان به نتیجه انتخابات در ایران، مقابل دفتر سازمان ملل شرکت کرده بودند.

آنها همچنین به همراه بسیاری از سازمان‌های مدافع حقوق بشر از بان‌کی مون دبیرکل سازمان ملل خواسته بودند تا برای بررسی وضعیت حقوق بشر نماینده‌ای ویژه به ایران اعزام کند.

این نامه قرار است تا پنج سپتامبر ۲۰۰۲ (۱۴ شهریور) برای جمع کردن امضاهای دیگر، در وب‌سایتی که پیش‌تر برای تحت پوشش قرار دادن خبر اعتصاب روشنفکران راه‌اندازی شده بود، در دسترس عموم باشد.

صادرکنندگان این نامه اعلام کرده‌اند که متن حقوقی شکایت، همراه با شواهد و مستندات، به انضمام بیانیه، تقدیم کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل خواهد شد.

برای اطلاعات بیشتر به اینجا بروید و یا برای افزودن نام و نام خانوادگی خود به فارسی و انگلیسی به این نامه به این آدرس (ehrv.iran@gmail.com) ایمیل بزنید.

رادیو زمانه

Bookmark and Share


http://www.autnews.me

Advertisements

2 پاسخ

  1. ایهالناس مسلمان کشی‌یکی‌از سرگرمیهای جدید برای کشورها و دولتهای مسلمان و غیره مسلمان شده. جالب اینجاست که دوستان عزیز آقای احمدی خره،چین و شوروی، قبل از شمارش آرای انتخابات به ایشون تبریک گفتند. کشور چین و شوروی یک ساعت بعد از انتخابات به آنترینژاد تبریک گفتند تو نگو اینها با هم یه قرارهایی دارند و آنهم سرگرمی هست که هر ستاشون دوست دارند و آن هم، مسلمان کشی‌. در ارومجی چین و در چچنیا شوروی و در ایران عزیز دولتها همه مشغول مسلمان کشی‌هستند.احمدی‌نژاد ممکن که خایهٔ امریکا و انگلیس را نمیمالد ولی‌ خوب خایهٔ چین و شوروی را ما چ می‌کند. هی‌نماز جمعه داد میزنم مرگ بر یهودی و صهیونیست تو نگو پولدارترین ادمهایی که شوروی را اداره میکنند یهودی هستند. هر هفته میرم نماز جمعه داد میزنم مرگ بر امریکا و مرگ بر انگلیس تو نگو مسلمان کشهای اصلی‌، چین، شوروی و همین رئیس جمهور قلابی خودمون آقای احمقی خره جنایتکار هستند.
    «ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا بانفسهم»

  2. «زمینه های حقوقی پیگرد مقامات ایران در گفتوگو با عبدالکریم لاهیجی»

    ۶۰ تن از شخصیت های فرهنگی و سیاسی ایرانی مقیم خارج از کشور، با ارسال نامه ای به رئیس کمیسیون عالی حقوق بشر سازمان ملل، سران جمهوری اسلامی را به «جنایت علیه بشریت» متهم کرده اند.

    امضاکنندگان این نامه، با هرگونه طرحی برای تحریم اقتصادی یا حمله نظامی به ایران مخالفت کرده و از سازمان های بین المللی خواسته اند که از «حقوق انسانی مردم ایران دفاع کنند» و «سرکوب و ارعاب» مردم را محکوم سازند.

    عبدالکریم لاهیجی حقوقدان و نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، به پرسش های رادیو فردا در همین زمینه پاسخ گفته است.

    رادیو فردا: آقای لاهیجی، آیا به لحاظ حقوقی امکان پیگرد قضایی سران جمهوری اسلامی وجود دارد؟

    عبدالکریم لاهیجی: بسيار مشکل است که بتوان وضعيت کنونی ايران را در چهارچوب اساسنامه دادگاه جزايی بين المللی مقايسه کرد، چون از نظر مقررات اين اساسنامه سه جرم بين المللی وجود دارد: جنايت جنگی، جنايت بر ضد بشريت و کشتار دسته جمعی يا قتل عام.

    جمهوری اسلامی عضو دادگاه بين المللی نيست، درست است که اساسنامه آن را امضا کرده اند ولی بايستی دولت ايران به طور رسمی به کنوانسيون مربوط به تشکيل دادگاه ملحق می شد و اين مسئله در مجلس ايران تصويب می شد. ولی اکنون ايران جزو ۱۰۰ کشور عضو اين دادگاه نيست.

    از نظر مقررات کنوانسيون، تنها در صورتی که شورای امنيت پرونده يک کشور و يا رئيس يک کشور را به اين دادگاه ارجاع کند، هر چند که آن کشور عضو دادگاه جزايی بين المللی نباشد دادگاه می تواند به پرونده رسيدگی کند. مانند تعقيب عمر البشير، رئيس جمهور سودان، در ارتباط با ماجرای دارفور.

    ولی ما نمی توانيم بگوييم شرايط کنونی ايران قابل مقايسه با فجايع و جناياتی است که طی سال ها در دارفور اتفاق افتاد و دولت سودان در آن دست داشت.

    فارغ از اينکه شورای امنيت به اين موضوع می پردازد يا نه و با توجه به روابط خاص چين و روسيه با ايران آيا اتفاق نظر وجود خواهد داشت يا نه، اتفاقاتی که در ايران رخ داده اعم از قتل آدم های بیگناه، شکنجه و زندان با تمام ابعاد فاجعه بار اين جنايات که به طور قطع بايد از طرق ديگر مورد رسيدگی قرار گيرد، ولی متأسفانه عنوان جنايت بر ضد بشريت با تعريفی که از اين واژه داريم با اين فجايع متفاوت است.

    آقای لاهيجی، در متن نامه ای که اين ۶۰ نفر به کميسريای عالی حقوق بشر سازمان ملل نوشته اند، آمده که آقای احمدی نژاد احتمالاً در ماه سپتامبر در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت می کند و خواستار آن شده اند که از ورود او به سازمان ملل جلوگيری شود. آيا سازمان ملل می تواند چنين کاری انجام دهد؟

    خير، در نخستين روزهايی که سازمان ملل در شهر نيويورک تأسيس شد، دولت آمريکا تعهد داد که هيچ دخالتی در کار سازمان ملل نداشته باشد. در چهارچوب منشور و مقررات داخلی سازمان ملل، هر رئيس دولتی می تواند به سازمان ملل برود و آنجا سخنرانی کند.

    بيش از ۳۰ سال است که ايران با آمريکا رابطه سياسی ندارد، ولی اين امر مانع نشده که چند رئيس جمهور ايران به سازمان ملل بروند و آنجا سخنرانی کنند و احمدی نژاد هم دو بار به سازمان ملل رفته است.

    آقای لاهيجی، دراين نامه آمده که محمود احمدی نژاد در سرکوب مردم ايران نقش داشته و خواسته شده که او و افراد ديگری که دراين سرکوب نقش مستقيم داشته اند به محض خروج از ايران و سفر به کشورهای ديگر بازداشت شده و به دست عدالت سپرده شوند. زمينه حقوقی اين مسئله چيست؟

    زمينه حقوقی به اين صورت نيست که سازمان ملل يا کميسريای حقوق بشر سازمان ملل بتواند عمل کند. زمينه حقوقی به اين صورت است که بر اساس چارچوب کنوانسيون منع شکنجه که در سال ۱۹۸۴ ميلادی به تصويب رسيد و بيشتر از ۱۷۰ کشور عضو سازمان ملل اين کنوانسيون را پذيرفتند، شکنجه يک جنايت بين المللی است و شکنجه گر نه فقط در کشور خود بلکه در تمام کشورهای عضو اين کنوانسيون، اگر پيدا شود آن کشور بايد او را بازداشت و محاکمه کند.

    تعهدی که در کنوانسيون ضد شکنجه آمده بايد در قوانين داخلی کشورها وارد شود. به همين دليل در بعضی از کشورهای اروپايی از جمله فرانسه، اسپانيا و انگلستان يک اصل به نام «اصل صلاحيت جهانی» پذيرفته است، يعنی دادگاه های اين کشورها می توانند به جنايتی که به عنوان شکنجه در کشور ديگری رخ داده، رسيدگی کنند.

    http://www.radiofarda.com/content/F7_Lahidji_IV_on_letter_to_UNHCR/1796501.html

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: